Klein Kinderdijk

Hier in het groot, binnenkort in het klein in Madurodam.


Ik woonde er jaren om de hoek, maar het verveelde nooit. Kinderdijk blijft voor mij één van de mooiste plekjes van Nederland. En eindelijk wordt deze toeristische trekpleister van formaat vereeuwigd in Nederland in het klein. Madurodam maakte bekend dat enkele van de negentien wereldberoemde molens binnenkort in miniatuurversie te zien zijn in het park. Dat werd tijd!

Traag door Zweden

De MS Juno is het oudste passagiersschip ter wereld, varend tussen Göteborg en Stockholm.


Na verhaaltjes over veerboten, het spoor en over treinstations vandaag maar weer eens een stukje over een boot: Stockholm is toegevoegd aan mijn lange, lange lijst van plaatsen die ik ooit eens zou willen bezoeken. En dat alles door een artikel in de The Telegraph.

De Britten publiceerden een prachtig verslag van een reis aan boord van de MS Juno. De Juno is het oudste passagiersschip ter wereld. Gebouwd in 1874, vaart het nog dagelijks op en neer tussen Stockholm en Göteborg. Aan boord is het alsof de tijd stil is blijven staan. Televisie en radio zijn taboe, je mobiele telefoon opnemen komt je te staan op fronsende blikken van medepassagiers.

Het schip is een uitgelezen plek om te onthaasten. De reis door het Göta-kanaal – inclusief 58 sluizen – gaat zo traag dat je gerust van boord kunt om een stukje te joggen of wandelen. Bij de volgende sluis pak je gewoon de draad van het varen weer op. Intussen glijdt het Zweedse landschap met kastelen, tarwevelden en bossen langzaam aan je voorbij. Voor een paar dagen, aldus de krant, lijkt de moderne wereld heel ver weg.

Vervoerskathedralen (3): Oudenbosch

De stations van Zevenbergen en Oudenbosch (foto) behoren tot de oudste treinstations van Nederland.


Een kathedraaltje dit keer, of eigenlijk twee. Het oudste treinstation van Nederland staat in Valkenburg. Maar over dat mini-paleisje uit mergelblokken gaan we het niet hebben. Wel over de stationnetjes van Zevenbergen en Oudenbosch.

Deze identieke stationsgebouwen zijn beide in 1854 in gebruik genomen en daarmee een jaartje jonger dan station Valkenburg. Opdrachtgever was de Société Anonyme des Chemins de Fer d’Anvers à Rotterdam, die een spoorverbinding onderhield tussen Antwerpen en Rotterdam.

Sinds de bouw is er weinig veranderd aan de stations. De loketten werden eind jaren negentig gesloten. Sindsdien komen de kaartjes uit een automaat. Dat was in de tijd van mijn over-overgrootvader wel anders; hij was stationschef in Oudenbosch en eigenlijk 24 uur per dag in dienst van de spoorwegen. Reizen hoefde hij niet: hij woonde met zijn gezin op de eerste etage, boven de wachtkamer.

De krottenwijken van Leiden

Volkstuintjes doen de reputatie van Nederland geen goed in de VS.


‘Amerikanen zijn de meest onuitstaanbare toeristen’, bericht de Volkskrant. Persoonlijk vind ik landgenoten in het buitenland vaak niet te verteren. Afijn, het berichtje deed me denken aan een gesprekje dat ik enkele jaren geleden afluisterde in de Intercity van Amsterdam naar Dordrecht, ergens ter hoogte van Leiden.

Het jonge Amerikaanse stel was, vers uit het vliegtuig, ingestapt op station Schiphol en verwonderde zich over het vlakke Hollandse landschap met al die vrolijke koeien in de wei. Even later maakten ze voor het eerst kennis met het verschijnsel ‘volkstuintjes’. Hun mening over lieflijk Nederland sloeg in een oogwenk om. ,,How awful that people live in slums. Who would have thought! This country should be ashamed of itself!”

Heb ik ze uit hun droom geholpen? Welnee! De ‘krottenwijken van Leiden’ zijn inmiddels berucht in de VS.